sobota, 15 listopada 2014

Mapy Gwiazd – czyli obraz Hollywood według Cronenberga

W przypadku wielu „znanych” reżyserów, których filmy znajdują się raczej na pólkach z napisem „kino ambitne” zazwyczaj na początku bardzo się bronię póki nie obejrzę przełamawszy się nieco i przygotowawszy na nieco trudniejszy, bardziej wymagający seans filmowy. Zazwyczaj wystarczy jeden film bym „odkryła Amerykę” i rozpoczęła nadrabianie nagannych zaległości.
Von Trier może mnie nie zachwycił Antychrystem, za to Melancholia i seria o cierpieniu (Tańcząc w ciemnościach, Przełamując Fale) a zwłaszcza Dogville miały już to coś. Jego najnowsza Nimfomanka nie szokowała tak, jakby się wszyscy tego spodziewali, ale jednak jest to kino intrygujące a nowe filmy Von Triera są na mojej liście obowiązkowej do obejrzenia w kinie.
Jarmusch kupił mnie jednym filmem – Tylko kochankowie przeżyją (jedno z większych moich odkryć tego roku) i planuję nadrobić pozo stele jego filmy.

Za to Cronenberg pomimo tego, że widziałam więcej niż jeden jego film wciąż nie jest reżyserem, którego filmy oglądałabym „w ciemno” i zaznaczała premiery w moim kalendarzu. Moim pierwszym filmem Cronenberga była Niebezpieczna metoda, a tytuł ten zainteresował mnie nie ze względu na nazwisko reżysera a głownie temat (Film o Jungu i Freudzie) oraz obsadę (Vigo Mortensen i Keira Knightley). Nie był on na tyle wyjątkowy w swej konstrukcji czy sposobie kręcenia bym zainteresowała się wtedy nazwiskiem reżysera. Film Pająk obejrzałam głównie dla Ralpha Fiennesa, a jeden z nowszych filmów Cosmopoliss by sprawdzić, czy Pattinson wypadnie lepiej niż w roli wampira. Okazało się, że  ani Pająk, ani Cosmopolis nie były filmami przystępnymi. Cronenberg okazał się dla mnie zbyt ambitny.



Ponownie w jego filmie grają bardzo znane nazwiska (które wcześniej zachęcały mnie do obejrzenia jego filmów).
Robert Pattinson ponownie w filmie Cronenberga jeździ limuzyną tym razem jednak nie jako pasażer, ale jako szofer. Nie miał w tym filmie szansy specjalnie się wykazać. Zagrał prostego karierowicza, umawiającego się z dziewczyną, bo tak wyszło i nie odmawiającego gwieździe.
Natomiast Mia Wasikowska ponownie wciela się w rolę postaci nieco wyizolowanej i nieodgadnionej (Aktorka zdecydowanie wybiera bardzo ciekawe role – Tylko Kochankowie przeżyją, Stoker). Ma zdecydowanie talent to grania postaci wyciszonych i chorych psychicznie.
John Cusack dobrze wypada w roli współczesnego pisarza (treść książki? Bardzo ważna jest odpowiednia jej promocja).
W filmie jednak zdecydowanie błyszczy Julianne Moore (paradoksalnie biorąc pod uwagę tematykę filmu i tego, że jej bohaterka tak bardzo chciała dostać ważną rolę, która zapewni jej nagrody filmowe) i zdobyła za tę role Złotą palmę na Festiwalu w Cannes!

Mapy gwiazd okazały się filmem bardziej przystępnym, podejmującym może w bardziej oczywisty sposób temat i jak dla mnie ciekawszy „bliższy” zawierający smaczki w postaci wymienianych na ekranie znanych nazwisk i elementów świata show biznesu. Film ten jest pastiszem, krytyką Hollywood, gdzie dba się o pozory, najważniejsza jest kariera i dbanie o reputację.

Aktorka stara się dorównać zmarłej tragicznie matce również aktorce, cieszy się z dostania roli (w remake`u oczywiście) gdy jej rywalka przeżywa rodzinną tragedię (Rola stworzona pod Oscary!). Nastoletnia gwiazda już ma za sobą odwyk (i sponsora który sam jest trzeźwy od 20 lat i był sponsorem Roberta Downey Jr`a). Kierowca limuzyny jest niespełnionym scenarzystą. Wszelkie skandale są skrzętnie tuszowane by nie psuć sobie opinii i szansy na rozwój kariery (pierwsza myśl matki młodocianej gwiazdy w momencie popełnienia przestępstwa to „czy uda się to zatuszować na tyle by nie zakłóciło to zdjęć do nowego filmu syna?”). nastolatek w ramach pocieszenia proponuje chorej dziewczynie iPoda. Pisarz słucha Audiobooka Dalajlamy (Dalajlama to cool facet). Gwiazda miała oczywiście służącą, która kradła. Normalką jest łóżkowy trójkąt, panuje kult młodości (Ona  jest taka stara ma 23 lata a na Imdb podają że 16). Pracę można dostać dzięki znajomości z Carrie Fisher (Księżniczka leja z Gwiezdnych wojen) poznanej na Twitterze, a posiadanie poparzonej asystentki jest interesujące. Padają modne ostatnio nazwiska Goslinga, Hathaway, Emmy Watson i Zooey Deschanel. Wszyscy są na festiwalu w Sundance, znajomi występują w The Voice. Gwiazda mająca osobistą asystentkę nie krepuje się przy niej pierdzieć i zadawać bardzo osobiste pytania.

Blichtr i bogactwo zostały skontrastowane z rodzinnym dramatem i problemami psychologicznymi zamiatanymi pod dywan. To czego inni o nas nie wiedzą nie istnieje. Jeśli pojawia się ktoś niewygodny można mu zapłacić odpowiednia kwotę by zniknął z naszego życia, można załatwić zakaz zbliżania się.
Czy to był prawdziwy obraz Hollywood? Mam nadzieję, że Cronenberg przesadził (a może jednak nie?).
Tym razem przekaz był jasny, film zrozumiały (prostszy?). Scenariusz intrygujący (postać Agathy) i bardzo dobra rola Moore. Warto 7/10.


SPOILER-ZAKOŃCZENIE
Zazdrosna o Agathę Havana „uwodzi” Jeroma. Uprawiają seks w limuzynie na co z domu patrzy Agatha. Havana krzyczy na Agathę i ja zwalnia za to, że nie pojawiła się w pracy przez kilka dni. Agatha zabija Havanę (udeża ja w głowę jakaś nagrodą, a potem dobija ponownie uderzając ją raz za Rezem). Benije mając omamy, ciągle widząc zmarłą dziewczynę dusi partnerującego mu w filmie drugiego aktora. Benji ląduje w szpitaku, a rodzice martwią się, czy to nie zaszkodzi jego karierze. Stafford wraca ze spotkania i znajduje palącą się przy basenie żonę. Wrzuca ja do basenu. Benjie znajduje ojca przy basenie leżącego na leżaku z otwartymi oczami (prawdopodobnie martwy) i zdejmuje z jego palca odroczkę.
Rodzice Agathy ukrywali przed wszystkimi sekret, że są rodzeństwem. Agatha chcąc odtworzyć ich grzech namówiła Benjego by zdobył obrączkę ojca. (oboje byli chorzy psychicznie) Agatha i Benji składają sobie śluby małżeńskie i zażywają garść tabletek powtarzając słowa wiersza, które ciągle wspomina Agatha:

Na nieobecności bez żądzy
Na nagiej samotności
Na stopniach śmierci
Wypiszę twoje imię
Na wróconym zdrowiu
Na grozie, która minęła
Na nadziei bez wspomnień
Wypiszę twoje imię
Mocą jednego słowa
Zaczynam życie od nowa
Urodziłem się, by cię poznać
i by ciebie nazwać
Wolności

KONIEC

1 komentarz :

  1. Wkońcu pojawił się w sieci długo oczekiwany film Mapy Gwiazd.
    Oglądałem go ze znajomymi, proszę o to link. Jakość dobra z polskim lektorem.

    http://adf.ly/12tIBj

    OdpowiedzUsuń